Rondleidingen door Coyoacán: kunst, markten en heel veel sfeer

Van buiten blauw, van binnen schitterend – het voormalige huis van Frida is deels museum, deels emotionele achtbaan. Stap binnen in haar wereld vol kleur, korsetten, liefdesverdriet en surrealistisch genie. Voorverkoopkaartjes zijn echt een must, tenzij je het leuk vindt om een uur in de rij te staan of als je dagtocht al toegangskaartjes bevat.

De onofficiële huiskamer van Coyoacán. Pak een ijsje, ga bij de coyote-fontein zitten en laat de sfeer de rest doen. Er is altijd wel iets te beleven: straatmuzikanten, boekenbeurzen of een kerel verkleed als Spider-Man die ballondieren uitdeelt.

Deze kerk is in de 16e eeuw door franciscaanse monniken gebouwd op de ruïnes van een pre-Spaanse tempel en heeft gezien hoe Coyoacán zich heeft ontwikkeld van een rustig koloniaal dorpje tot een deel van het uitgestrekte CDMX. Binnen vind je gewelfde stenen plafonds, eeuwenoude schilderijen en een met bladgoud versierd altaarstuk dat schittert in het schemerige licht.

Kom met een lege maag – bij Mercado de Coyoacán draait alles om gedurfd, eerlijk eten. Hier moet je zijn voor knapperige tostada’s belegd met ceviche of tinga, quesadilla’s van blauwe maïs gevuld met courgettebloemen en versgeperste sappen. Tijdens de drukke uren is het er levendig en druk, maar als je wilt proeven van het soort alledaagse gerechten waar de lokale bevolking echt dol op is, dan moet je hier zijn.

Deze markt is kleiner en rustiger dan de grote ambachtelijke markten van CDMX, en het is de beste plek in Coyoacán voor mooie, handgemaakte souvenirs. Je vindt er met de hand geborduurde kleding, figuurtjes voor de Dag van de Doden, kleurrijk aardewerk en zilveren sieraden, waarvan een groot deel in Mexico is gemaakt. Veel kraampjes worden door de kunstenaars zelf gerund, dus kom hierheen als je op zoek bent naar cadeautjes die persoonlijk aanvoelen en niet in massa geproduceerd zijn.

Achter dit rustige huis gaat een van de meest bizarre verhalen uit de 20e-eeuwse politiek schuil. Trotski, ooit de rechterhand van Lenin tijdens de Russische Revolutie, belandde hier in ballingschap, op de vlucht voor de moordenaars van Stalin. Tegenwoordig is het een huismuseum waar de tijd heeft stilgestaan: zijn boeken, zijn bureau en precies de plek waar hij werd vermoord.

Er wordt gezegd dat dit het vroegere huis was van Hernán Cortés, de conquistador die het Azteekse Rijk ten val bracht, maar niemand weet het zeker. Eén ding is zeker: de koloniale bogen, de dikke stenen muren en de plaquette met het wapen van het gebouw zorgen ervoor dat je even stil blijft staan. Je kunt er niet naar binnen, want het is nu een overheidsgebouw, maar het is wel een prima plek om even een foto te maken.

Sla die enorme nationale musea maar over – dit museum is kleiner, gezelliger en bruist van het leven. Het gaat vooral over de volkstradities van Mexico, handgemaakt textiel, maskers, altaren en gemeenschapsevenementen. Je vindt er wisselende tentoonstellingen, workshops in het weekend en van die met papel picado versierde binnenplaatsen die meer op een buurtfeest doen denken dan op een galerie.