Er zijn twee grote ongelukken gebeurd in mijn leven. De ene was de trolley en de andere Diego. Diego was verreweg de ergste.
Sommige kunstenaars laten schilderijen achter. Frida liet littekens achter in zinnen. Het soort frasen die onder je huid kruipen, die je jezelf influistert op slechte nachten of die je op een spiegel geplakt houdt. Ze probeerde niet citeerbaar te zijn. Ze was gewoon Frida, koppig, gebroken, levend verbrand, verliefd, in pijn, in kleur.
Op Casa Azul in Coyoacán zie je niet alleen haar penselen en jurken. Je voelt haar woorden in de lucht hangen. Haar dagboek ligt daar, pagina's doordrenkt met inkt en woede. Brieven, korsetten, zelfs haar dodenmasker. Haar stem is in de kamers gestikt. Daarom zoeken mensen tegenwoordig naar Frases van Frida Kahlo, ze willen haar waarheid grijpen zoals zij deed toen de wereld te zwaar was.



Ze zei dit na jaren in bed te hebben gelegen om te herstellen van het busongeluk. Schilderen was haar overleven, niet alleen haar beroep.
De korsetten, de bretels, de medische diagrammen die ze schilderde, ze hangen allemaal nog in haar huis.
Zelfs haar eenvoudigste regels zijn doordrenkt met poëzie. Loop door haar tuin en je zult zien waarom.
Er zijn twee grote ongelukken gebeurd in mijn leven. De ene was de trolley en de andere Diego. Diego was verreweg de ergste.
Ik laat je mijn portret na, zodat je mijn aanwezigheid hebt alle dagen en nachten dat ik niet bij je ben.
Ik hou meer van jou dan van mijn eigen huid. Ze schreef dit in een brief aan Diego. Je kunt die obsessie nog steeds voelen hangen in Casa Azul, waar hun foto's en schilderijen tegenover elkaar hangen.
Niet alles was tragedie. Frida lachte om het leven en om zichzelf.
Haar humor keerde zich zelfs tegen haar eigen verdriet.
"Bebí para ahogar mis penas, pero las condenadas aprendieron a nadar. Y ahora estoy abrumada por este decente y buen sentimiento.", "Ik dronk om mijn verdriet te verdrinken, maar die verdomde dingen leerden zwemmen. En nu word ik overweldigd door dit fatsoenlijke en goede gevoel."
"La tragedia es lo más ridículo", "Tragedie is het meest belachelijke."
Het Frida Kahlo Museum is geopend van dinsdag t/m zondag van 10.00 tot 18.00 uur. De laatste intocht is om 17.30 uur, maar je hebt minstens 45 minuten tot een uur nodig om alles in je op te nemen.
Casa Azul ligt in Coyoacán, een historische wijk ongeveer 10 km ten zuiden van het centrum van Mexico-Stad.
Tip: Coyoacán kun je het beste te voet verkennen als je er eenmaal bent, dus draag comfortabele schoenen.
Rijden is mogelijk, maar niet ideaal. Casa Azul ligt in een smalle woonwijk en het museum heeft geen eigen parkeerplaats.
Een van haar bekendste zinnen is "Feet, what do I need you for when I have wings to fly?". Ze schreef het na haar voetamputatie en veranderde pijn in poëzie. Andere favorieten zijn "Ik hou meer van jou dan van mijn eigen huid" en "Ik schilder bloemen zodat ze niet doodgaan".
Veel van haar dagboekaantekeningen en brieven worden bewaard in Casa Azul, het Frida Kahlo Museum in Coyoacán, Mexico Stad. Bezoekers kunnen haar geïllustreerde dagboek, medische aantekeningen en brieven aan Diego Rivera en vrienden bekijken.
Ja. Haar dagboek is een van de meest persoonlijke voorwerpen in Casa Azul. Het staat vol met tekeningen, verfspatten en emotionele zinnen als "Ik hoop dat de uitgang vreugdevol is en ik hoop nooit meer terug te keren."
De meeste originele geschriften zijn in het Spaans, zoals Frida ze heeft geschreven. Museumgidsen, boeken en audiogidsen bieden echter vaak Engelse vertalingen. Als je op bezoek bent, overweeg dan een rondleiding om de volledige context te zien.
Fotograferen is toegestaan in bepaalde delen van het museum als je een aparte fotovergunning koopt. Flitsen en statieven zijn niet toegestaan. Sommige kwetsbare documenten, zoals haar dagboek, kunnen niet gefotografeerd worden.